مجله تفریحی استان اردبیل

اردبیل

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
شنبه ۳۱ فروردین ۱۳۹۸

آبشار گورگور آلوارس

آبشار گورگور آلوارس

چشمه گورگور از جمله چشمه های مشهور منطقه سبلان می باشد. این چشمه در دره آلوارس یا قزل گوللر که یکی از عریض ترین و باصفاترین دره های سبلان است، در ارتفاع ۲۴۲۰ متری از سطح دریا واقع شده است.

آبشار گورگور آلوارس

آبدهی این چشمه بسیار بالا بوده و آب از خلل و فرج دیواره صخره ای مشرف به دره با فشار بیرون می آید. نظر به شیب تند مسیر تا رسیدن به رودخانه بستر آبشار

مانندی را طی می کند و با توجه به موقعیت تفریحی و تفرجی و ورزشی دره قزل گوللر و احداث پیست اسکی روی برف آلوارس در آن چشمه و آبشار گورگور نیز با دارا

بودن آب و چشم انداز و فضای سبز جالب از نظر گردشگری را دارد.

گورگور به آبشار واقع در مسیر رودخانه خیاو (خیوچاى) اطلاق میشود که در جنوب روستاى موئیل مشگین شهر و در ارتفاع ۲۶۰۰ مترى از سطح دریا واقع است. بلندى
آبشار حدود ۱۲-۱۰ متر بوده و از نظر حجم جریان قابل توجه میباشد. حوضچه اى دایره اى شکل در محل ریزش آب ایجاد شده است. آبشار گورگور بعلت منظره جالب
طبیعى و وجود ماهى قزل آلاى خال قرمز در رودخانه و حوضچه پایین دست و برخوردارى از موهبت آبگرم معدنى ملک سوئى و چشم اندازى از کوهستان سبلان
(ارتفاعات دلى آلى، آیقار، هرم و کسرى) جذاب و دیدنى است.

عسل طبیعی خالص سبلان

  • آپدیت
  • دسته بندی : اردبیل نویسنده : m.eghbali تاریخ : سه شنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۷

عسل طبیعی خالص سبلان

عسل طبیعی خالص سبلان از مرغوبترین عسل های دنیا به حساب می آید.

عسل طبیعی خالص سبلان

شربت سرکه و عسل
از عسل و سرکه ترکیبی درست میکنند که دو برابر عسل و یک برابر سرکه است که اکسیمل(oximel) نام دارد، بسیار خوشمزه بوده و مصرف طبی دارد.

شربت عسل(عسل محلول در آب)
یک یا دو قاشق غذاخوری عسل را در یک لیوان آب ولرم مخلوط کرده و بنوشید

شربت آبلیمو با عسل
یک یا دو قاشق غذاخوری را با یک قاشق چایخوری آب لیمو ترش در یک لیوان آب ولرم یا جوش مخلوط کرده و پس از سرد شدن بنوشید.

شربت آب پرتقال با عسل:
نصف لیوان آب پرتقال و نصف لیوان آب نارنگی را با مقداری عسل مخلوط نموده و پس از سرد شدن در یخچال با انداختن تکه‌های یخ در آن نوش جان نمایید

شربت سیب و پرتقال:
نصف لیوان آب سیب را در نصف لیوان آب پرتقال و قدری عسل مخلوط کرده و در موقع مصرف یک پر پرتقال برای تزئین در لیوان میاندازیم.

شربت آب هندوانه با عسل
شربت آب هندوانه با عسل که با مخلوط کردن آب هندوانه و عسل بدست می آید در تابستان شربت بسیار گوارایی است.

یک نوع نوشیدنی لذیذ
نصف لیوان آب سیب را با نصف لیوان آب پوره شاتوت مخلوط کنید و مقداری عسل جهت شیرین شدن به آن اضافه کرده و در آخر مقداری جوز هندی روی آن پاشیده ،تکه های یخ در لیوان می اندازید و مصرف می نمایید.

پا لوده توت فرنگی با عسل
نیم کیلوگرم توت فرنگی را بعد از له کردن با چنگال با قدری عسل مخلوط و بعد از سرد شدن مصرف نمایید.

شربت عسل و توت فرنگی
یک لیوان شیر را با نصف لیوان توت فرنگی له شده و قدری عسل مخلوط کرده و پس از افزودن مقدار کمی نمک خوب به هم زده و تناول نمایید.

شیر و عسل
عسل به علت داشتن مواد معدنی  اگر همراه شیر مصرف شود یک غذای کامل را تشکیل می دهد.بعضی از محققین تاکید می کنند که به ۱۲هفته می توان به عنوان غذا فقط از شیر و عسل و ویتامین استفاده نمود بدون اینکه در بدن هیچ گونه کمبودی از نظر مواد غذایی پدیدار شود.

مخلوط شیر و عسل از مغذی ترین و شفابخش ترین غذاها بوده و مصرف آن برای همه مخصوصأ اطفال بسیار نافع است زیرا سریع الجذب بوده و به آسانی هضم می گردد چنانچه دو قاشق غذاخوری عسل را یک لیوان شیر گرم یا سرد حل نموده و بنوشید یک نوشابه بی نهایت مقوی و دلچسب است.

کمپوت میوه های خشک با عسل
میوه های خشک مورد نظر را پس از شستن در ظرفی قرار می دهند روی آنها آب می ریزند و جهت شیرین کردن آن درصورت لزوم مقداری عسل بسته به نوع میوه اضافه می نماییم و می گذاریم یکی دو شب خیس بخورد تا شیره غلیظی بیاندازد.به کمپوت آماده شده می توان آب پرتقال یا لیمو اضافه کرد چنانچه آب لیمو با مواد استفاده مورد نظر شما سازگاری داشته باشد.

کمپوت میوه های تازه با عسل
چند عدد سیب،پرتقال،گلابی را خیلی ریز به اندازه یک سانتی متر خرد کنند کمی عسل و وانیل به آن اضافه کرده و در آخر کمی آب سیب یا پرتقال روی آنها افزوده شود و پس از سرد شدن در یخچال مصرف شود.


شهرستانهای استان اردبیل

شهرستانهای استان اردبیل

 

استان‌ اردبیل‌ با ۱۸۰۵۰ کیلومتر مربع‌ وسعت‌ در شمال‌ غرب‌ فلات‌ ایران‌ قرار دارد. اردبیل‌، خلخال‌،مشکین‌ شهر، گرمی‌، بیله‌سوار و پارس‌آباد از شهرهای‌ مهم‌ استان‌ و شهر تاریخی‌ و مذهبی‌ اردبیل‌، مرکز آن‌ است‌.استان‌ اردبیل‌ در سال‌ ۱۳۷۵ حدود ۰۱۱/۱۶۸/۱ نفر جمعیت‌ داشته‌ است‌ که‌ ۷/۴۸ درصد آن‌ شهرنشین‌، ۱/۵۱درصد آن‌ روستانشین‌ و ۲/۲ درصد دیگر آن‌ غیر ساکن‌ و عشایر بوده‌اند. از استان‌ اردبیل‌ ۵/۲۸۲ کیلومتر باجمهوری‌ آذربایجان‌ مرز مشترک‌ دارند. در ۱۵۹ کیلومتر از مرز مشترک‌ رودهای‌ ارس‌ و بالهارود جریان‌ دارند. دونقطه‌ اصلاندوز و بیله‌ سوار مغان‌ با جمهوری‌ آذربایجان‌ ارتباط‌ زمینی‌ دارد. محور اردبیل‌ – آستارا (گردنه‌ حیران‌)نزدیکترین‌ راه‌ ارتباطی‌ استان‌ با مرکز کشور است‌. این‌ راه‌ شهرستان‌های‌ استان‌ اردبیل‌ را از راه‌ رشت‌ و قزوین‌ به‌تهران‌ وصل‌ می‌کند. قله‌ سبلان‌ با ۴۸۱۱ متر ارتفاع‌ بلندترین‌ نقطه‌ این‌ استان‌ است‌ و در شمال‌ غربی‌ شهرستان‌اردبیل‌ واقع‌ شده‌ است‌.

نام اردبیل

اردبیل از جمله شهرهای باستانی ایران است و ایرانیان شهر خود را آرتاویل نامیدند که از دو کلمه آرتا به معنی مقدس و ویل به معنی شهر تشکیل یافته است که با هم معنی شهر مقدس را می دهند؛ و آن به این جهت است که این شهر شهر مقدس زردشتیان در دوران باستان می باشد.

آب‌ و هوا – استان اردبیل

جغرافیای‌ عمومی‌ شهرستان‌ اردبیل‌ از ارتفاعات‌ کوهستان‌های‌ سبلان‌، طالش‌ و بزغوش‌، متأثر است‌.بیشتر نواحی‌ اردبیل‌ بیش‌ از ۳ هزار متر از سطح‌ دریا ارتفاع‌ دارد. قله‌ سبلان‌ با ارتفاع‌ ۴۸۱۱ متر در شمال‌ غربی‌این‌ شهرستان‌ واقع‌ شده‌ و در اعتدال‌ هوای‌ آن‌ نقش‌ عمده‌ای‌ دارد. شهرستان‌ اردبیل‌ از مناطق‌ سردسیر ایران‌ است‌و بین‌ ۵ تا ۸ ماه‌ در سال‌ سرد است‌. زمستان‌های‌ بسیار سرد و تابستان‌های‌ معتدل‌ از ویژگی‌های‌ آب‌ و هوائی‌اردبیل‌ است‌.

تاریخ‌ و فرهنگ‌ – استان اردبیل

تاریخ‌ استان‌ اردبیل‌ با تاریخ‌ سرزمین‌ آذربایجان‌ در آمیخته‌ است‌. بسیاری‌ از مورخان‌ اسلامی‌بنای‌ شهر اردبیل‌ را به‌ فیروز پادشاه‌ ساسانی‌ (۴۸۹ – ۴۵۷ م‌) نسبت‌ می‌دهند و بر همین‌ اساس‌ شهر اردبیل‌ بیش‌از ۱۵۰۰ سال‌ قدمت‌ تاریخی‌ دارد. اردبیل‌ در زمان‌ هخامنشیان‌ اهمیت‌ سیاسی‌ و نظامی‌ مهمی‌ داشت‌ و مرکزاستقرار اردوی‌ ایران‌ جهت‌ حفظ‌ و نگهداری‌ مرزهای‌ شمالی‌ ایران‌ بود. به‌ روایت‌ اوستا، زردشت‌ پیامبر ایرانی‌ درکنار رود «دائی‌یتا» که‌ امروزه‌ ارس‌ نامیده‌ می‌شود به‌ دنیا آمده‌ و کتاب‌ خود را در کوهستان‌ سبلان‌ تحریر کرده‌ وبرای‌ ترویج‌ دین‌ خود به‌ شهر اردبیل‌ روی‌ آورده‌ است‌.

در زمان‌ حمله‌ عرب‌ها به‌ ایران‌ (۲۲ هجری‌ قمری‌) اردبیل‌ بزرگترین‌ شهر آذربایجان‌ بود که‌ به‌ دست‌ سپاهیان‌اسلام‌ افتاد. بین‌ سال‌های‌ ۲۶۷ تا ۳۱۷ ه. ق‌ این‌ شهر مرکز حکمرانی‌ طایفه‌ بنی‌ ساج‌ بود که‌ حکومت‌ را از مراغه‌به‌ اردبیل‌ انتقال‌ داده‌ بودند. اردبیل‌ تا حمله‌ مغول‌ مرکز حکومت‌ آذربایجان‌ بود. شاه‌ اسماعیل‌ برای‌ تشکیل‌حکومت‌ واحد ایرانی‌ از اردبیل‌ قیام‌ کرد و تبریز را در سال‌ ۹۰۶ ه.ق‌ پایتخت‌ رسمی‌ ایران‌ قرار داد. در دوره‌صفوی‌ اردبیل‌ از لحاظ‌ سیاسی‌ و اقتصادی‌ سرآمد شهرهای‌ ایران‌ بود. این‌ شهر در مسیر شاهراه‌ تجاری‌ ایران‌ واروپا قرار داشت‌ و ابریشم‌ و مال‌ التجاره‌ وارده‌ از گیلان‌ از طریق‌ اردبیل‌ به‌ اروپا صادر می‌شد.

علاوه‌ بر اهمیت‌ جاذبه‌های‌ طبیعی‌ و تاریخی‌ که‌ زمینه‌ مناسبی‌ را برای‌ توسعه‌ اقتصادی‌ – اجتماعی‌ استان‌اردبیل‌ فراهم‌ آورده‌اند، موقعیت‌ استراتژیک‌ این‌ استان‌ بویژه‌ از نظر توریسم‌ عبوری‌ و بازرگانی‌، این‌ شهر را دراهمیت‌ درجه‌ اول‌ قرار داده‌ است‌. گرایش‌های‌ قومی‌ و فرهنگی‌ اخیر که‌ مابین‌ آذربایجان‌ ایران‌ و جمهوری‌آذربایجان‌ بوجود آمده‌ جریان‌ توریستی‌ دائمی‌ مابین‌ این‌ جمهوری‌ و استان‌ اردبیل‌ را گسترش‌ داده‌ است‌.

سرعین

شهر سرعین در ۰۴/۴۸ درجه طول جغرافیائی و ۰۹/۳۸ درجه عرض جغرافیائی با مساحت بیش از ۱۲۸۰۰۰۰ متر مربع در ۲۸ کیلومتری غرب شهر اردبیل قرار دارد. ارتفاع متوسط شهر از سطح دریا ۱۶۵۰ متر می باشد.

سرعین یکی از بخشهای تابعه شهرستان اردبیل می باشد. مساحت مناطق تابعه آن ۱/۵۱۵ کیلومتر مربع می باشد که از غرب به شهرستان نیر ، جنوب به بستر رودخانه بالیقلو ۴۸; شرق به اردبیل و شمال به ارتفاعات و قله کوه سبلان محدود است.

سرعین در فرهنگ لغت فارسی به معنای سرچشمه می باشد. در ادوار گذشته از این منطقه به نامهای ساری قیه ، سارقین ، سرائین ، سرقین یاد می شده است.

آب وهوای دلپذیر و معتدل اولین جاذبه ای است که قبل و بعد از ورود به شهر و منطقه سرعین ، گردشگران از آن بهره مند می شوند و از عمده ترین دلایل روی آوردن گردشگران زیاد به این منطقه می باشد. در صورت افزایش مقطعی و نسبی دما هوای مه آلود خزر وارد اردبیل و سرعین می شود و به علت وجود سبلان دما به سرعت کاهش می یابد. و ا ین امر موجب تشکیل ابرهای با ارتفاع پائین استراتوس شده که حرکت سریع رطوبت دریای خزر در زمان اندکی موجب باران ریزه یا شه می شود و باعث بهره مند شدن گردشگران تابستانی از هوای خنک و دلپذیر می شود. سایر ماههای سال نیز به علت بارش برف ، استفاده از جاذبه های آن مناسب گردشگران زمستانی می باشد.

میانگین بارندگی ۱/۴۰۸ میلی متر و میانگین رطوبت نسبی سالانه ۱/۷۳ درصد می باشد.

عسل معروفترین محصول و سوغاتی مناطق اطراف سبلان و استان اردبیل می باشد.

بهترین نوع عسل ، عسل بهاره است و عسلی برای درمان بیماریها مفید است.

پارس‌آباد مغان

شهرستان‌ پارس‌آباد دشت‌ مغان‌ در جلگه‌ای‌ صاف‌ و هموار قراردارد. این شهرستان مرکز اصلی جلگه مغان محسوب میگردد. پرجمعت ترین شهرستان استان بعد از اردبیل می باشد. این‌ شهر یکی‌از قطب‌های‌ کشاورزی‌ و دامداری‌ صنعتی‌ استان و منطقه آذربایجان است‌. آب‌ و هوای‌ آن‌ در تابستان‌ها گرم‌ و درزمستان‌ها معتدل‌ است‌.

مشگین‌شهر (خیاو)

شهرستان‌ مشگین‌شهر (خیاو) در ۸۳۹ کیلومتری‌ تهران‌ واقع‌ شده‌ است‌. کوه‌ سبلان‌ در نزدیکی‌آن‌ قرار دارد. آب‌ و هوای‌ آن‌ معتدل‌ کوهستانی‌ است‌. قدمت‌ تاریخی‌ آن‌ به‌ سده‌های‌ اولیه‌ اسلامی‌ مربوط‌ می‌شودولی‌ در دوره‌ صفویه‌ رونق‌ بیشتری‌ داشت‌.

خلخال‌

این‌ شهر قدیمی‌ و تاریخی‌ در ۵۴۹ کیلومتری‌ تهران‌ و در ناحیه‌ای‌ کوهستانی‌ واقع‌ شده‌ است‌. آب‌ و هوای‌آن‌ در قسمت‌ شرقی‌ سردسیر و در نواحی‌ شمالی‌ و جنوبی‌ معتدل‌ است‌. مراتع‌، ییلاقات‌ و تفرجگاه‌های‌ طبیعی‌شهرستان‌ خلخال‌ بسیار زیبا و دیدنی‌ است‌.

بیله‌سوار

شهرستان‌ بیله‌ سوار مغان گستره‌ پهناوری‌ از استان‌ اردبیل‌ را تشکیل‌ می‌دهد. این‌ شهر در قدیم‌ آران‌ نام‌ داشت‌ ولی‌ بعدها به‌ بیله‌سوار تغییر یافت‌. در نزد مردم‌ بومی‌ بیله‌ به‌ معنی‌ سرزمین‌ بین‌ دو رود است‌ و این‌ شهر بین‌ دو رود بالهارود و آب‌بیگلو واقع‌ شده‌ است‌. بیله‌سوار در سرزمین‌ جلگه‌ای‌ و هموار بنا شده‌ و «قله‌جهان‌خانلو» بلندترین‌ نقطه‌ آن‌ است‌ که‌ ۷۰۰ متر بلندی‌ دارد. آب‌ و هوای‌ این‌ شهر در تابستان‌ها بسیار گرم‌ و درزمستان‌ها معتدل‌ و مطبوع‌ است‌.

گیوی

این‌ شهر قدیمی‌ و تاریخی‌ در ناحیه‌ای‌ کوهستانی‌ واقع‌ شده‌ است‌.شهرستان گیوی در قسمت شمال شهرستان خلخال قرار دارد. آب‌ و هوای‌آن‌ در قسمت‌ شرقی‌ سردسیر و در نواحی‌ شمالی‌ و جنوبی‌ معتدل‌ است‌. مراتع‌، ییلاقات‌ و تفرجگاه‌های‌ طبیعی‌شهرستان‌ گیوی بسیار زیبا و دیدنی‌است. این شهرستان از لحاظ آبگرم معدنی استعداد زیادی دارد.

گرمی‌

شهرستان‌ گرمی‌ مغان‌ در میان‌ دو رشته‌ کوه‌ کم‌ ارتفاع‌ واقع‌ شده‌ است‌. آب‌ و هوای‌ آن‌ در تابستان‌ نامساعدو در زمستان‌ها ملایم‌ و مطبوع‌ است‌. قدمت‌ اسکان‌ و استقرارهای‌ اولیه‌ در پیرامون‌ این‌ شهر به‌ دوره‌ اشکانان‌می‌رسد و آثار متعددی‌ از آن‌ دوره‌ نیز باقی‌ مانده‌ است‌.

اصلاندوز مغان

شهرستان‌ اصلاندوز در قسمت شرق منتهی الیه شمال غرب قرار دارد.. این‌ شهر یکی‌از قطب‌های‌ کشاورزی‌ و دامداری‌ صنعتی‌ آذربایجان است‌. آب‌ و هوای‌ آن‌ در تابستان‌ها گرم‌ و درزمستان‌ها معتدل‌ است‌.

شهرستان نمین

شهرستان نمین یکی از شهرستانهای استان اردبیل ایران است و مرکز آن شهر نمین است. بیشتر مردم این شهرستان به زبان ترکی آذربایجانی تکلم می‌کنند، همچنین زبان تالشی نیز در بخش عنبران رواج دارد.[۲] آثار تاریخی و جاذبه های گردشگری شهرستان نمین
جاده کوهستانی و جنگلی حیران به طول ۳۵ کیلومتر
منطقه سرسبز و جنگلی شاله دره یا شغاله دره با آثار برجای مانده از شنیدان قلعه سی از خروجی تونل تا منطقه میناباد
آرامگاه باباروشن در ۶ کیلومتری شرق نمین و ۲ کیلومتری روستای خشه با دره ای سرسبز و جنگلی، چشمه آبمعدنی و درخت بلوط کهنسال
مساکن اولیه انسانها به نام دلمن در یک کیلومتری شمال نمین حدفاصل روستاهای میناباد و میرزانق و همچنین منطقه قرمزلیق و چوپان یوردی تپه ای مشرف به خانقاه علیا
مقبره شیخ بدرالدین در شهر نمین

شهرستان نیر

نیر مرکز شهرستان نیر و یکی از شهرهای استان اردبیل ایران است. این شهر در ۳۱ کیلومتری شهر اردبیل و ۲۰ کیلومتری شهر سرعین واقع شده‌است که وجود بزرگراه برای ارتباط نیر با اردبیل باعث اهمیت این شهر شده‌است.


شهرستان پارس آباد

شهرستان پارس آباد

شهرستان پارس آباد

بر اساس سرشماریهای انجام گرفته این شهرستان در سال ۱۳۴۵ جمعیتی بالغ بر ۲۷۳۳نفر داشته است .در سال ۱۳۶۵ این رقم به ۲۷۷۹۳ نفر جمعیت افزایش می‌‌یابد. در سرشماری سال ۱۳۷۰ تعداد سکنه این شهر به ۴۸۱۴۷ نفر میرسد. جمعیت روستایی نیز ۷۳۷۸۹ نفر تعیین شده است. در کل بر اساس برآورد سال ۱۳۷۵ جمعیت شهرستان ۱۳۸۸۸۷ نفر بوده که از این تعداد قریب ۴۶ درصد در نقاط شهری و بقیه در روستاهای اطراف زندگی می‌‌کنند

شهرستان پارس آباد

پارس آباد در در قسمت شمالی جلگه مغان قرار دارد که عموماً بصورت هموار می‌‌باشد. اب و هوای این شهر معتدل بوده و تابستانهایش بسیار گرم و زمستانها با آب و هوای ملایم می‌‌باشند. در تابستانها گاه درجه حرارت تا چهل سانتی گراد می‌‌رسد و در زمستانها، دما به صفر درجه نیز کاهش می‌‌یابد. رود ارس که در مرز ایران و جمهوری آذربایجان قرار دارد از طریق سد انحرافی میل مغان سبب آبیاری کشتزارها و ایجاد حوضچه‌هایی برای پرورش ماهی می‌‌شود. رود ارس برکت و حیات و پویایی را به مردم خوب پارس آباد و حومه به ارمغان آورده است

پیشینه پارس آباد

در خصوص جلگه مغان که پارس آباد در آن واقع شده است با توجه به تاریخ کهن روستای اولتان و قلعه اولتان که بتازگی یافت شده است می‌‌توان قدمت و تاریخ بیشتری را برای پارس آباد قایل شد. از کتابهای تاریخ چنین برمی‌آید که در روزگار باستان، این دیار دارای آبادیهای زیادی بوده است که از جمله آنها فروردین، اردیبهشت و بنام سایر ماههای سال بوده است که بعدها به علت تغییرات زمین به کلی از بین رفته اند

در سال ۱۳۲۸ این منطقه که در آن پارس آباد قرار دارد بنام قوچ قشلاقی معروف بوده است. در این منطقه عشایر مغان با ابتدایی‌ترین امکانات زندگی می‌‌کردند. شغل آنها دامداری بوده و به عبارتی در این منطقه کشت صورت نمی‌گرفته است. در همین ایام مطالعاتی در منطقه انجام می‌‌گیرد و شرکت شیار با مقصد احیای کشاورزی و زمین‌های کشاورزی تأسیس می‌‌گردد. این شرکت در یوشان آباد که بعدها شاه‌آباد نامیده شد مستقر شدند. نام این منطقه نیز بعدازانقلاب به جعفرآباد تغییر یافت

از اولین کارهای این شرکت ایجاد راه شوسه از اردبیل به مغان و تأسیس کانالهای آب رسانی در منطقه بوده است. این شرکت به علیرضاآباد که بعدا به اسلام آباد تغییر نام داد انتقال داده می‌‌شود. شرکت پرسیون به‌عنوان پیمانکار تأسیسات آب رسانی کارهایی را در این زمینه به مرحله اجرا رسانده بود که بنگاهی برای آموزش کشاورزان تشکیل داده می‌‌شود. در کتاب دشت مغان در گذر زمان نویسنده آن چنین بیان داشته است که: ” نخستین کانال آب رسانی که آبگیر آن کمی بالاتر از علیرضاآباد واقع بود حدود چهارهزار هکتار از کشتزارها را آبیاری می‌‌کرد

دومین کانال آب رسانی با ظرفیت بیست متر مکعب در ثانیه در سال ۱۳۳۷ به بهره برداری می‌‌رسد. اما موفقیت این کانالهای آب رسانی بر طبق پیش بینی انجام گرفته عملی نمی‌شود و بنابراین از ۲۸ هزار هکتار اراضی موجود فقط چهارده هزار هکتار به صورت ۱۲ هکتاری بین کشاورزان تقسیم می‌‌گردد

عشایر زیاد رغبت نشان نمی‌دهند و به دلیل استقبال کم از این زمینها، اکثرا روستائیان صاحب زمین می‌‌شوند. رفته رفته که تعداد داوطلب بیشتری برای تصاحب زمین پا جلو می‌‌گذارند بنابراین اراضی موجود به صورت شش هکتاری و در مرحله سوم بصورت سه هکتاری تقسیم می‌‌گردند

نام اصلی و تاریخی آن موغان است. در کتاب مسالک و ممالک تالیف ابواسحق ابراهیم اصطخری در قسمت مربوط به ذکر دریای خزر چنین آمده است.جانب شرقی دریای خزر بهری از دیلمان، طبرستان، گرگان و حدود آن و بهری از بیابان خوارزم دارد. و جانب غربی آران، موقان (مغان)، حدود سریر، دریای خزر ، بهری از بیابان غزیه و… و اما از جانب دست چپ دریا از برابر آبسکون تا زمین دریای خزر همه آبادانی و پیوسته است از آبسکون بر حدود گرگان و طبرستان و دیلمان بروند. انگه در حدود آران شوند و چون موقان بگذرند تا دربند دو روز راه ولایت شروان شاه است و از آنجا گفته شد تا به سمندر چهار روزه راه است و تمام و…

ابن حوقل در کتاب صوره الارض میگوید:در این فصل به شرح نواحی اسلامی که در مشرق بلاد روم و در مجاورت آن قرار دارد می پردازیم و نخستین قسمتی که به بیان آن آغاز میشود ارمنیه و الران (آران) و آذربایجان است و من اینها را یک اقلیم بر شمردم زیرا تا آنجا که من دیده‌ام در تحت حکومت یک تن بوده است. مرز ناحیه الران از طرف پایین رودخانه رس (ارس) و در ساحل آن شهر ورثان است و در طرف راست ورثان نزدیک رود، برزند است و راهی که از بردعه به سوی برزند است و راهی که از بردعه به سوی برزند می رود و از همین برزند گذشته به اردبیل و میانج (میانه) و خونج و سپس زنجان می رسد. در قسمت زیرین رود ارس آذربایجان و در قسمتی از خشکی که در دریا پیش رفته موقان و در زیر موقان به خط کج میان دریا و جبل‌الجیل و زیر آن الدیم است.

مقدسی نیز می نویسد: «موغان شهری است که دو نهر به دور آن است . پیرامون آن باغهای زیبا است که گویی دشت را بهشت ساخته برای رحاب در کشور اسلام فخرآور هستد…. حومه‌اش خشک و دلگشا و دو نهر آن روان است، روی مردمش همچون لؤلؤ و مرجان است بخشاشگر و کریمند. حمدالله مستوفی در ذکر دیار آران موغان می نویسد:«هوایش گرمسیر است و به عفونت مایل و حدودش با ولایات ارمن، شیروان، اذربایجان و دریای خزر پیوسته است.حقوق دیوانیش در عهد اتابکان زیاد از ۳۰۰ تومان این زمان بوده است و اکنون ۳۰ تومان و ۳۰۰۰ دینار است که بر روی دفتر آمده.» مستوفی، با جروان و بزرند را دیه های معمور نوشته و می گوید: «برزند هوایش به گرمی مایل است و حاصلش غله می باشد.

شرکت شیار اولین تراکتورها را با نام تراکتورهای زنجیره‌ای d6c و با سوخت نفت سفید وارد منطقه می‌‌کند. رفته رفته بنگاه عمران مغان وظیفه خود را به سازمان آب و برق می‌‌سپارد و این سازمان نیز بعدها به دو بخش مجزا تغییر ساختار داد و اکنون امور آب کار آبرسانی منطقه را بعهده دارد

مهندس پارسا مدیر عامل شرکت شیار در سال ۱۳۳۰ خورشیدی طرح کلی شهر پارس آباد را می‌‌ریزد و این شهر که در آن زمان هنوز سکنه نداشت به نام خود مهندس پارسا نامگذاری می‌‌شود. از ابتدا نقشه این شهر بر اساس اصول شهرسازی ریخته شد اگر چه تعدادی از ساکنان در قسمتی از شهر این موضوع را رعایت نکرده اند. نویسنده کتاب دشت مغان در گذر زمان در خصوص ساکنان این شهر چنین می‌‌نویسد: ” در سال ۱۳۵۵ که قریب ۱۵۰ خانوار در آن سکونت داشتند، خانه‌هایی که از شهرداری تا مسجد جامع ساخته شده بودند به طور مرتب در کنار خیابان خاکی به همان عرضی که امروزهست قرار گرفته بودند و قسمت جلوی خانه‌ها را برای منطقه تجاری خالی گذاشته بودند

شهر پارس آباد به دلیل نزدیکی به مزارع کشاورزی و وجود تپه ماهورهایی در قسمت شمالی آن از اهمیت ویژه‌ای برای شرکتها و در کل مزرعه داران برخوردار بوده است. کارکنان شرکت شیار برای رونق دادن و آباد کردن پارس آباد به این شهر انتقال داده می‌‌شوند

وجود ” بنگاه عمران دشت مغان ” در پارس آباد تأثیر بسزائی درسرعت بخشی به عمران و آبادانی پارس آباد داشته است. در سال ۱۳۷۰ پارس آباد رسما به شهر تبدیل شد.اسم این شهر به مرور زمان از پارساآباد به پارس آباد تغییر یافت. مسجد جامع پارس آباد در سال ۱۳۳۸ تأسیس یافت .در سال ۱۳۷۱نیز توسعه یافت


بازار سنتی قیصریه اردبیل

بازار سنتی قیصریه اردبیل

 

با توجه به قرار گرفتن اردبیل در مسیر جاده ابریشم، این شهر سالها از موقعیت بازارهای وسیع و پر رونق قاره‌ای برخوردار بوده‌است. نزدیکی اردبیل به گیلان به عنوان قطب پرورش ابریشم و نیز قرار گرفتن اردبیل در معبر دو شهر استامبول و ازمیر، در گذشته باعث می‌شد بازرگانان فراوانی جذب این شهر شوند

بازار سنتی قیصریه اردبیل

شهر باستانی و تاریخی اردبیل از دیر باز به علت داشتن تاریخ مطول و موقعیت خاص سیاسی و اجتماعی خود، دارای سوابق فروانی در فعالیتهای اقتصادی بوده و بازار به عنوان مرکز جریانات داد و ستد همواره در شکوفایی اقتصادی شهر سهم به سزایی داشته‌است.

جهانگردانی همچون بودلف که در قرن چهارم سفرنامه خود را تدوین کرده، اردبیل را شهری پر نعمت خوانده‌اند که علاوه بر مواهب طبیعی از معادن قابل توجهی نیز برخوردار بوده‌است. یاقوت حموی نیز که در قرن هفتم به اردبیل آمده از صنایع اردبیل و کیفیت بالای آنها حکایت کرده‌است. برخی متاخرین همچون اصطخری در کتاب «مسالک و الممالک» و مقدسی در کتاب «احسن التقاسیم» اردبیل را بزرگترین شهر آذربایجان خوانده‌اند. در دوران صفویه، شهر اردبیل به خاطر وجود مقبره شیخ صفی الدین از اعتبار و حیثیت خاصی برخوردار بوده و چون این شهر خواستگاه شاهان صفوی بود، دوران صفوی دوران شکوه و رونق این شهر بود. در آن دوران جهانگردان مشهور بسیاری از این شهر بازدید کرده‌اند

که از جمله آنها می‌توان به تاورینه، پی یترودولاواله، آدام اوله آروایس و مسیو ژوبر فرانسوی اشاره کرد

به گفته جامعی (۱۳۷۹)، بنای امروزی بازار اردبیل در برخی از قسمت‌ها متعلق به دوره صفوی است که بعضی از سراها و تیمچه‌ها و راسته‌ها در ادوار بعد از آن مرمت و احیا شده‌است. آنگونه که در منابع معتبری همچون صریح الملک آمده در قرن دهم هجری در زمان حکومت شاه طهماسب اول، بازارهای اردبیل از رونق بسیار زیادی برخوردار بوده‌است. دکاکین فراوانی که تعدادشان از صدها باب بیشتر است در بازارهای اردبیل از طریق نیابت تولیت آستانه شیخ خریداری شده و وقف بقعه شیخ صفی الدین گردیده‌است. در کتاب صریح الملک از بازار بقالان، بازار کرباس فروشان، بازار قصابان، بازار منادی و بازارهای میخچه گران، خفافان، خراطان، سراجان، حدادان، بازار والی الالواح و بازار قیصریه و از دهها سرا و تیمچه نام برده شده‌است. چنین به نظر می‌رسد که در زمان صفویه وسعت و رونق بازار اردبیل فوق العاده چشمگیر بوده و نسبت به امروز از اعتبار بسیار بیشتری برخوردار بوده‌است.

بازار فعلی اردبیل که نظیر آن در برخی از شهرهای تاریخی ایران دیده می‌شود، در سال ۱۳۶۴ به علت احراز شرایط تاریخی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. در سالهای قبل از ثبت بازار، صاحبان مغازه‌ها و شاغلان این بازار ضربه‌های زیادی به آن وارد کردند و تا حد زیادی شکل سنتی آنرا تغییر دادند، با این وجود آنچه که هم اکنون نیز باقی مانده، ارزش این اثر تاریخی را به خوبی نشان می‌دهد. رونق تجاری بازارهای اردبیل و حفظ بافت و پیکر سنتی آن در دوره قاجار نسبت به زمان حال بیشتر بوده‌است. مراوده تجاری بین ایران و روسیه تزاری و رفت و آمدها و ارتباط مستقیمی که بین مردم آذربایجان ایران وقفقازوجود داشته باعث شده بود که شهر اردبیل از موقعیت خاص تجاری بهره مند باشد و به همین سبب دهها تیمچه سرای و کاروانسرا در اردبیل فعالیت داشته که پس از وقوع انقلاب بلشویکی در سال ۱۹۱۷ در روسیه و حاکمیت دولت بر امر تجارت و اقتصاد و قطع روابط مردم با یکدیگر، موجبات رکود تجارت و فعالیتهای اقتصادی را در اردبیل بوجود آورد و کاروانسراهای فراوانی که رونق خود را از دست داده بودند رو به ویرانی نهادند

در شرایط موجود راسته‌های مجموعه بازار اردبیل عبارتست از راسته اصلی بازار، راسته پیر عبدالملک، راسته قیصریه، کفاشان، علافان، زرگران، سراجان، پنبه فروشان، مسگران، چاقوسازان و آهنگران و سراهای آنها عبارتست از سرای خشکبار، سرای گلشن، سرای وکیل، سرای زنجیرلو، سرای حاج احمد، سرای حاج شکر، سرای مجیدیه، سرای امام جمعه و سرای دوکچی. از لحاظ سبک معماری تاق تمام جناقی و گنبدها چهارتاقی و اغلب ساده‌است. طول تاقنمای مغازه‌ها به طور متوسط ۳ متر و قطر پایه تاقها ۸۰ سانتی متر است


فرش اردبیل

  • جدید
  • دسته بندی : اردبیل نویسنده : m.eghbali تاریخ : چهارشنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۷

فرش اردبیل

فرش اردبیل

بافت فرش در اردبیل سابقه طولانی دارد. در دوران صفویه بمانند بسیاری از مراکز بافندگی، قالیبافی در اردبیل نیز در اوج کمال بوده، نام اردبیل همواره به همراه نام قالی ذی قیمت اردبیل متعلق به قرن شانزدهم که فعلاً در موزه ویکتوریا- آلبرت نگهداری می شود ذکر گردیده است.

فرش اردبیل

در دوران قاجاریه قالیبافی اردبیل دچار رکود فاحشی گردیده است. بافندگان اردبیلی در هنگام جنگ جهانی دوم که فرشبافی در شیروان و سایر مناطق بافندگی قفقاز در حال توقف بود با اقتباس از طرحهای بسیار موفق قفقازی و همچنین نقشهای زیبای تبریز از جمله طرح هراتی مشایخی، گلدانی، ظل السلطانی و ترنجدار شیخ صفی و نیز با متابعت از روشهای متداول بافت در آذربایجان از قبیل استفاده از گره ترکی، تار و پود پنبه ای به فرشبافی خود سر و سامان دادند.

–  ساختار

از نخ پنبه برای تار و پود استفاده میشود.

گره: گره درشت تا نسبتاً ظریف ترکی به تعداد ۱۵۰۰ گره در هر دسی متر مربع.

پرز: پشم مرغوب و براق اما کمی ضخیم بیشتر بکار می رود و بلند چیده می شود

کیفیت: نمونه های قدیمی قالیچه های عشایری کم نظیر و با دوام و با ارزش که کیفیتی بیش از متوسط دارند. بندرت یافت می شوند.

نوع بافت قالی در حوزه شهری اردبیل بصورت تمام لول و نیم لول می باشد با این حال تعدادی از عشایر که به اردبیل کوچ کرده اند بصورت تخت فرشبافی می کنند. چرا که نوع بافت حوزه عشایری اردبیل، بصورت تخت می باشد. این در حالیست که قالیهای روستایی اردبیل در گذشته بیشتر بصورت نیم لول بافته می شدند ولی امروزه با توجه به تقاضای بازار بصورت تمام لول هم تولید می شوند.

–  رنگ بندی

فرشهای منطقه اردبیل در زمینه های فیروزه ای، سفید، نخودی، کرم سرنجی، سرمه ای و سبز روشن به بازار عرضه می شود.  همچنین رنگها در قالیهای اردبیل روشن تر و زنده ترند.

فرش اردبیل

–  توزیع جغرافیایی

قالیبافی یکی از صنایع دستی مهم شهرستان اردبیل است که علاوه بر ارزش افزوده، از نظر اشتغال زایی نیز دارای اهمیت خاصی می باشد. مناطق قالیبافی اردبیل را می توان به سه گروه عمده تقسیم کرد.

۱٫  حوزه شهری باف: مانند اردبیل و بخشهای تابعه

۲٫  حوزه روستایی باف: مانند اکثر روستاهای تابعه اردبیل

۳٫  حوزه عشایری باف: (شاهسونها)

حوزه شهری باف:

این حوزه عمدتاً شهر اردبیل را شامل می شود و اکثر بافندگان آن از مناطق دیگربدانجا کوچ کرده اند درصد بسیار بالای تولید فرش اردبیل متعلق به این حوزه است. در نقاط بسیاری از این حوزه بعضی از ارگانها و یا سازمانها فعالیت دارند. از مناطق مهم قالیبافی می توان به سلمان آباد، میر اشرف و بهشت زهرا اشاره کرد که در آنها بیشتر طرحهای شکسته و هندسی بافته می شود.

حوزه روستایی باف:

تولید فرش در اغلب روستاهای اردبیل رایج می باشد. فعالیت عمده این حوزه مربوط به فصل های کم کار کشاورزی یعنی اول پاییز تا آخر زمستان است. با گرم شدن هوا و اشتغال مردم به کار کشاورزی میزان تولید فرش کاهش می یابد. اکثر بافندگان مناطق روستایی را زنان و دختران تشکیل می دهند طرح قالیهای این حوزه بسیار ساده و هندسی می باشد.

حوزه عشایری باف:

این حوزه شامل عشایری می شود که در تابستان برای ییلاق به منطقه اردبیل می آیند. بافندگان این حوزه را نیز زنان و دختران تشکیل می دهند. فرش در این حوزه نه جهت کسب درآمد بلکه برای کاربرد خود خانوار صورت می گیرد. نه تنها مرحله بافت بلکه کلیه مراحل تولیدی فرش اعم ازپشم ریسی و رنگرزی توسط زنان انجام می پذیرد در این حوزه از دارهای کوچک افقی استفاده می شود و فرشهای بافته شده رج شمار پایینی دارند. چله کشی با نخهای پشمی صورت می گیرد و اصطلاحاً به آنها فرش تمام پشم می گویند.

فرشهای به اصطلاح بازاری اردبیل که به سنه بافت مشهورند فرشهایی یک پوده و با کیفیت نازلی از نظر بافت هستند. گره ها در روی شبکه تار و پود بسیار نرم کوبیده می شود. هر چند این نرم کوبیدگی باعث زود بالا آمدن فرش در روی دستگاه می شود ولی در عوض از تراکم و دوام آن تا حد قابل توجهی کاسته می شود.

شاهسونها

با بقدرت رسیدن ترکان قزلباش در دستگاه صفویان و دخالت بی جای آنها در امور کشور، شاه عباس دستور داد تا ایل جدیدی با شرکت ایلات مختلف به نام شاهسون (شاهیسون) به معنی دوست دار شاه به وجود آید.

متشکل ترین دسته شاهسونها در غرب دریای مازندران زندگی می کنند. اقامتگاه تابستانی آنها دامنه های پر آب و علف سبلان است، و با شروع سرما دراوایل پاییز به دشت مغان که هوایی معتدل دارند باز می گردند. علاوه بر شاهسونهای دشت مغان دسته های زیادی از شاهسونها در مناطق مختلفی که در فاصله تبریز و تهران قرار گرفته به سر می برند. از مهم ترین آنها باید از دسته هایی که در اطراف هشترود و میانه و بیجار، قزوین، ساوه، ورامین و همدان و قم بسر می برند نام برد.

قالیچه های شاهسون همچون قالیچه های بلوچ های خراسان که از همسایگان خود تأثیرپذیری داشته اند، رنگ و لعابی کردی دارند بنحوی که تولیدات دو پودی آنها با بافتی بسیار سفت و فشرده و نه چندان ظریف، بافته های کولیایی را در ذهن تداعی می کند.

نقشه های رایج  درقالی های شاهسون در اصطلاح محلی عبارتند از لاکی نیمه، شبیری ناری و دوقوز بورونی.

مشکین شهر:

فرشهای مشکین شهر شباهت زیادی به فرشهای سراب دارند در مراکز بافندگی آن، فرشها وکناره های بادوام و ضخیم بافت با طرحهای هندسی بافته می شوند. در متن سرمه ای فرشهای آن اغلب یک ردیف ترنج شش ضلعی با محیط اره مانند در رنگ قرمز لاکی بافته می شوند. حاشیه فرش مشتمل بر چهار ردیف نوار هم عرض باریک و مملو از موتیفها و اشکال کوچک هندسی است.

در اطراف مشکین شهر قالیچه ها و کناره های مخصوص با الیاف بلند و قطعهای غیر متعارف تولید می شوند اینگونه تولیدات  بیشتر دستبافهای قفقاز را در ذهن تداعی می کنند. سه ترنج زاویه دار بر روی زمینه ای سرمه ای بسیار ساده ولی دلچسب. حاشیه آن از سه بخش مساوی و ساده تشکیل شده و معمولاً مورد پسند اروپائیان میباشد..بافندگان اردبیلی تقریباً در تمام اندازه ها می بافند. ولی بیشترین تمایل را به ذرع و نیم و پرده ای و کناره های معمولی نشان می دهند. .فرشهای قالیچه ای اردبیل که اکثراً در ابعاد کوچک بافته می شود در محل اصطلاحاً به کلگی معروفند. در اطراف اردبیل قطع کناره بیشتر متداول و رایج است.


مرحوم بیضاء اردبیلی

  • جدید
  • دسته بندی : اردبیل نویسنده : m.eghbali تاریخ : چهارشنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۷

مرحوم بیضاء اردبیلی

 

متخلص به بیضا ازشاعران معاصر اردبیل است. درسال ۱۲۲۶ شمسی دراردبیل متولد گردید. او شغل تجارت داشته و به واردوصادرنمودن پوست اشتغال می‌ورزید.
اشعارش غالباً به زبان ترکی آذری ودر مدایح ومرثیه ثرایی اهل بیت بوده‌است. درگفته‌هایش ذوق عرفانی به چشم می‌خورد؛ و به گفته یکی از نوادگانش خود بیضا درایام
بیماری مشرف به موتش سروده‌هایش راکه با مرکب نوشته شده بوده‌است درظرف آبی ریخته وشسته‌است. با این حال جسته گریخته ازاشعاراودر یادداشتهای دیگران
باقی‌مانده‌است. دو بیت زیر نمونه‌ای از اشعار ترکی اوست. بیضاء در نفسیر قرآن شریف، نهج البلاغه و آثار گرانپایه متقدمین از قبیل: سنائی، عطار، خاقانی، سعدی،
حافظ، مولوی، فضولی و سایر قلمداران عرصه شعر و ادب و عرفان مطالعات عمیقی داشته، در کنار این ذخایر و گنجینه‌های قنا ناپذیر علوم بیان و کلام، عروض و بدیع و
قافیه، فلسفه و منطق و النهایه آنچه را که در پرورش روح بلند یک شاعر عارف ضرورت دارد به خوبی فرا گرفته‌است. می‌گویند مرحوم بیضاء به دلیل احاطه به علوم
اسلامی و مسائل فقهی، گاهی اوقات وکالت اشخاص را قبول و در دعاوی مطروحه در محاکم از حقوق موکلین خود دفاع می‌کرده‌است.

شعری جالب و چاپ نشده از مرحوم بیضای اردبیلی:

تا آتش اشراره حسین خیمه سی یاندی

گون باتدی،عدویاتدی،شفق قانه بویاندی

فریاد وفغان جوهر ذراته داغیلدی

آوای حسین وای اودی هریاندا عیاندی

بوماتم عظماییده لاهوتیله ناسوت

حیراندی ،پریشاندی و انگشت به دهاندی

تنهانه قراپوش اولوب کعبه بوغمده

ناقوس کلیساده ده فریادوفغاندی

خون حق وناحق توکولوب کرببلایه

شرحی مرج البحرولایلتقیاندی

تکفیرایلمه گردیسم الله حسین دور

واللهی وبالله ، اوهمین وبوهماندی

من چکمرم ال دامن شاه شهدادن

شاه شهدا دامنی مافوق جناندی

ای کاش اولا بیضا سرکویینده غباری

هرچندکی بیضاید بیضای زماندی


قلعه قشلاق زاخور

قلعه قشلاق زاخور

قلعه قشلاق زاخور مشگین شهر قلعه ای قدیمی و بسیار دیدنی است.

قلعه قشلاق زاخور

این قلعه در قسمت شمالی شهرستان مشگین شهر در بخش مشگین باختری در ارتفاعات کوهستانی بسیار دل انگیز واقع در قشلاق زاخور و کنار رودخانه قره سو قرار گرفته است و برای رسیدن به آن باید از روستاهای پریخان، قورت تپه، قره باغلار و صاحب دیوان عبور کرد تا به آخرین روستای این منطقه یعنی روستای دوست بیگلو رسید. قلعه در قشلاق همین روستا در کنار رودخانه قره سو قرار دارد. قلعه قشلاق زاخور در بین مردم قلعه “قره لر” نیز خوانده می شود؛ زیرا در کنار آن قشلاق “قره لر” نیز واقع شده است. این قلعه در خاور روستای دوست بیگلو است و فاصله اش تا مشگین شهر حدود ۵۰ کیلومتر است. راه کوهستانی قلعه از روستای دوست بیگلو از میان دره ای بسیار زیبا و پوشیده از بوته ها و درختچه های نیمه جنگلی و تنگ ارس یا سرو کوهی که در محل “پوروق” می گویند و قره تیکان یا خارسیاه و بوته های استپی و علوفه مرتعی و تمشک و نسترن می گذرد. قلعه زاخور بر روی صخره های کوهستانی با پایه های مستحکم ساخته شده و ارتفاع قلعه که از روستای دوست بیگلو بسیار جالب و تماشایی به نظر می رسد، حدود ۲۰۰ متر است. بنا به تحقیقات آنوبانینی آثاری از قلعه بر روی صخره های بلند منطقه هنوز هم باقی مانده است. روی یکی از سه برج، سنگ های لاشه ای که با تیشه به اشکال مکعب درآمده برج هایی احداث کرده اند که این سنگ ها در ده ردیف از سنگ های محلی و تیشه ای در بنا به کار رفته اند. ملاط برج ها و باروها از ساروج و مخلوطی از آهک و خاک رس زرد رنگ است. قلعه از طرف خاور و باختر و جنوب مشرف به پرتگاهی مخوف است و تنها از یک راه کوهستانی به فراز قلعه راه وجود دارد. سلطان ساوالان در سمت جنوبی این قلعه کاملا نمایان است. در محوطه قلعه آثار زمین ساختی به صورت دایک و سنگ های خروجی از نوع بازالت و نوعی گرانیت و کنگلومرا و گدازه های فرسایش یافته آتشفشانی به چشم می خورد و قلعه بر روی یکی از گدازه های مخروطی مانند بنا شده است. در بخش جنوبی قلعه که مشرف به پرتگاه است یک غار طولانی به ارتفاع حدود ۴ متر وجود دارد و احتمال می رود روزگاری مورد استفاده قرار می گرفته است. داخل غار بسیار تاریک وخوفناک است. در سمت خاوری قلعه تعدادی از برج های فروریخته به تعداد ۵ برج به چشم می خورد که سنگ های دیواره آن هنوز در محل باقی مانده است. به نظر آنوبانینی از این برج ها به عنوان قرار گاه نگهبانی استفاده می شده است. از قراین و شواهد موجود چنین بر می آید که قلعه زاخور قشلاق از آثار دوره اشکانیان بوده است و آثار نظیر این قلعه درخود شهرستان مشگین شهر، مغان و هوراند در سطح گسترده ای وجود دارد که آغجا قلعه، برزند، ارشق و اولتان از این جمله هستند. شکی نیست که مشگین شهر در ادوار قبل از اسلام از نقاط معروف و منطقه تاریخی و نظامی آن روزگار بوده و آثار به دست آمده از حفاری ها که در موزه های تبریز و مراغه نگهداری می شود، دلالت بر صدق این ادعاست. بنابراین قلعه راخور یا قره لر نیز یکی از استحکامات نظامی دروه اشکانی در منطقه بوده و بعدها نیز از این قلعه در حفاظت منطقه دربرابر تجاوز دشمنان بهره می جستند. به خصوص این که، این قلعه در منطقه ای قرار گرفته که از فراز آن می شود بر همه جهات، حتی نقاط بسیار دور مسلط شد.


اعجاز معکوس طبیعت غار یخگان

 اعجاز معکوس طبیعت غار یخگان

غار یخگان، اعجاز معکوس طبیعت خلخال

غار یخگان در فاصله ۷۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر خلخال و در دامنه غربی «یخگان داغی» (بوزخانا داغی) واقع گردیده است.

 

 اعجاز معکوس طبیعت غار یخگان

 

 

قطر دهانه ورودی اصلی این غار، در حدود نیم متر است که به وسیله راهرویی تنگ و باریک، به طول ۱۰ متر، به تالار وسیعی منتهی می‌شود. ابعاد این تالار ۱۵×۳۷ مترمربع و ارتفاع سقف آن تا کف غار در حدود ۱۴ متر است. در ضلع غربی این تالار، تالارهای کوچکتری وجود دارد که به وسیله راهروهای پیچ در پیچی به یکدیگر مرتبط می‌شوند. در سقف غار استالاکتیت‌های جالب توجهی پدید آمده و هوای آن بسیار سرد و مرطوب است. در انتهای تالار بزرگ، تراس فوق‌العاده زیبایی وجود دارد که در ارتفاع ۸ متری از کف غار واقع شده است. از دیگر پدیده‌های جالب توجه این غار، وجود حوضچه کم‌عمقی است که در ارتفاع ۵/۱ متری از کف غار قرار دارد. آب حوضچه مزبور از قطرات آب ناشی از تقطیر در اثر برخورد بخار آب با دیواره سرد غار تأمین می‌شود.
هوای غار به وسیله دودکشی که به بیرون از غار راه دارد تأمین می‌شود و در داخل این غار هیچگونه کمبود اکسیژن مشاهده نمی‌شود.
غار یخگان، ورودی دیگری دارد که از ورودی اصلی تنگ‌تر است و به همین دلیل ورود و خروج از آن کمتر صورت می‌گیرد.

بوزخانا داغی

غار یخگان، اعجاز معکوس طبیعت خلخال/ ظرفیتی برای جذب گردشگران خارجی
در جنوب شرقی شهرستان خلخال در دامنه غربی کوه “بوزخانا داغی” غاری واقع شده که به دلیل اعجاز طبیعی آن سالانه گردشگران بسیاری را به بازدید می طلبد.

غار یخگان در ارتفاع دو هزار و ۴۰۰ کیلومتر از سطح دریا و در فاصله ۷۷ کیلومتری از مرکز شهرستان خلخال در مساحتی به وسعت ۱۱۰۰ هکتار قرار گرفته و وجه تسمیه این غار به علت وجود خاصیت یخچالی در بخشی از غار می باشد.

دهانه ورودی کوچک نیم متری آن از طریق یک راهرو تنگ و باریک و طولانی به طول ۱۰ متر و به قطر ۵۰ سانتی متر به تالار وسیعی منتهی می شود. طول و عرض تالار به ترتیب ۳۶٫۵ و ۱۵ متر و حداکثر ارتفاع آن حدود ۱۲ متر می باشد.

غار یخگان، ورودی دیگری نیز دارد که از ورودی اصلی تنگ تر است و به همین دلیل ورود و خروج از آن کمتر صورت می‌گیرد.

تشکیل حوضچه های آبی در داخل غار

هوای داخل غار سرد و به شدت مرطوب و نمناک است بطوریکه از جمع شدن قطرات آب ناشی از تقطیر حاصل از برخورد بخار آب با دیواره سرد غار، حوضچه های آبی تا عمق  ۱٫۵متر در ضلع شرقی کف غار تشکیل شده است.

به عقیده یک زمین شناس علت تشکیل حوضچه های آبی طی مسیر هوا در طول تالار غار و تقطیر آن بر اثر برخورد با دیواره سرد غار است.

قندیل یخ، اعجاز غار یخگان در تابستان

تالار اصلی غار از جانب ضلع غربی به وسیله راهروهایی پیچ در پیچ به تالارهای نسبتا کوچکی مربوط می شود. با این وجود ویژگی منحصر به فرد این اثر طبیعی در خاصیت متضاد آن با هوای خارج از غار است.

بطوریکه هوای داخل غار در زمستان گرم و در تابستان سرد بوده و با تشکیل بلورهای یخ به صورت قندیل و ورقه های نازک در سطح دیوارها و سقف غار، خاصیت متمایزی به غار یخگان می بخشد.

رستگار در این خصوص می گوید غار یخگان در سازندهای آهکی بر اثر انحلال و تشکیل اشکال فرسایشی آون و تخریب دیواره آونها تشکیل گردیده است.

وی با تاکید به نقش جریان هوا در داخل غار یادآور می شود جریان مداوم هوای گرم و مرطوب از سمت بیرون و سرد شدن آن در داخل موجب تشکیل بلورهای یخ می شود که به صورت تشکیل قندیل و ورقه های نازک در قسمت هایی از سطوح دیواره های سقف غار است.

استفاده از غار یخگان به عنوان یخچال عمومی

ویژگی منحصر به فرد غار یخگان موجب شده است اهالی ساکن در محدوده آن از این غار به عنوان یخچالی در فصول گرم سال استفاده کنند.

یکی از ساکنان کهنسال روستای “هاواشان” از توابع خلخال در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: قندیلهای یخ تشکیل شده غار در تابستان مورد استفاده اهالی است.

رضا سیفی با یادآوری استفاده از فضای غار به عنوان یخچال عمومی در گذشته اضافه کرد: این غار به مانند معجزه ای در طبیعت است که در بین ساکنان روستاهای همجوار از شهرت مطلوبی برخوردار است.

وی افزود: علاوه بر این فضای داخل غار در زمستان نیز گرم است که برای استراحت موقت چوپانان مورد استفاده قرار می گیرد.

انسداد بخشی از غار به دلیل زلزله

بازدید از غار یخگان که به دلیل ویژگی های منحصر به فرد موجب شده است این غار در سطح جهانی نیز کسب شهرت کند، محدود بوده و بازدید کنندگان تمامی مسیر داخل غار را مشاهده نمی کنند.

با وجود اینکه به عقیده برخی از بازدیدکنندگان زلزله عامل انسداد مسیرهایی از غار است، بی توجهی در حفاظت از این اثر طبیعی نیز در تخریب بخشهایی از مسیر آن بی تاثیر نبوده است.

این در حالی است که غار یخگان در سال ۸۱ به ثبت ملی رسیده و به عنوان یک اثر ملی طبیعی از آن یاد می شود.

مجاورت قندیلهای یخ با آبگرم

اهالی ساکن در مجاور غار معتقدند در صورتی که اطلاع رسانی مناسبی از ویژگی های این غار صورت گیرد، زمینه مسافرت گردشگران داخلی و خارجی افزایش خواهد یافت.

یکی دیگر از ساکنان روستای هاواشان به خبرنگار مهر گفت: از قابلیتهای دیگر این منطقه برای گردشگران علاوه بر بازدید غار یخگان نزدیکی آن به آبگرم معدنی گیوی است.

نعیم محمدی با بیان اینکه این آبگرم ۶۰ درجه سانتیگراد دما دارد، اضافه کرد: گردشگران می توانند با مراجعه به این منطقه در فاصله زمانی کوتاهی قندیل یخ و آبگرم را مشاهده کنند.

آبگرم معدنی گیوی که دما و خاصیت خود را از واقع شدن در دامنه کوه آتشفشانی سبلان کسب کرده است برای درمان دردهای مفصلی، روماتیسم و مشکلات حرکتی از دیرباز مورد استفاده قرار می گیرد.

شهرستان خلخال در ۱۱۴ کیلومتری مرکز استان اردبیل از جمله مناطق مستعد گردشگری است که آثار تاریخی، باستانی و طبیعی قابل توجهی را در بردارد.

گردنه جنگلی اسالم، چشمه ازناو، تفرجگاه اندبیل، موزه خلخال، آبشارهای نره، نوده، نساز و سفید آب، قلعه خشتی گیلوان، کاروانسرای چنارلیق، امامزاده سید دانیال و روستاهای هدف گردشگری کزج، ماجولان و برندق از پتانسیلهای گردشگری این شهرستان است.


آبشارهای شوله لر دره سی

آبشارهای شوله لر دره سی

آبشارهای شوله لر دره سی در موقعیت جغرافیایی N3859 E4808 در استان اردبیل واقع است.

آبشارهای شوله لر دره سی

شوله‌ لر دره‌سی (به فارسی دره آبشارها) با داشتن ده‌ها آبشار بزرگ و کوچک یکی از نقاط مهم و دیدنی روستای قوزلو است. با توجه به ویژگی‌ها خاص و منحصر به فرد این دره به مانند تعداد بی شمار آبشار ریز و درشت و همچنین طول نسبتا زیاد آن و همچنین همراهی با جلوه طبیعی منطقه به مانند کوه و سنگ و درخت؛ در صورت شناسانده شدن به صورت یک جاذبه طبیعی و با فراهم کردن خدمات گردشگری در اطراف آن می‌تواند به عنوان یکی از مهمترین جاذبه‌های منطقه مغان و استان اردبیل درآید. این دره در شعبه قوزلوچای رودخانه اوجرلو چای واقع شده و از آبشارهای مهم آن می­توان به بویوک شوله، قیزیل قایا شوله‌سی، یوخاری شوله و… اشاره کرد. بویوک شوله با ارتفاع حدود ۲۱ متر، در حد فاصل روستاهای قوزلو و شاوون و یوخاری شوله با ارتفاع ۱۶ متر در ۳۰۰ متری جنوب شرقی روستا از دیدنی ترین آبشارهای آن می‌باشد. آبشارهای دیگر با ارتفاع­های زیر ۱۶ متر به صورت متوالی در طول دره قرار گرفته‌اند. در پایین دست رودخانه قوزلو چای – نرسیده به روستای شوون و بعد از بویوک شوله، آبشار خاصی وجود ندارد.

قوزلو در شمال غربی کشور ایران، غرب دریای خزر، شمال شرقی آذربایجان، شمال استان اردبیل و جنوب شـرقی شهر گرمی مغــان، در دهستان اینی از بخش مرکزی شهرستان مغان، بین ۴۸ درجه و۸ دقیقه طــول شرقی از نصف النهار مبدأ و۳۹ درجه و۱دقیقه عرض شمالی از خط استوا واقع شـــده‌است. این روستا از سمت شمال به اراضی روستاهای ایزمارا و قنبرلو از سمت شرق به اراضی روستاهای تپه، شاوون و بی‌اره و از سمت جنوب به اراضی روستای اینی و از سمت غرب به اراضی روستای ایزمارا متصل است. ارتفاع متوســــــط آن از سطــــح دریاهــای آزاد حــدود ۱۰۰۰(هزار) متر است. فاصله آن هم با شهــر گرمی مغــــان حدود هفت کیلومتر و با اردبیل صد و ده کیلومتر می‌باشد.

طبیعت روستای قوزلو یکی از مکان‌های رویش انواع گیاهان دارویی است. از جمله این گیاهان می‌توان به بومادران، گل گاوزبان، بابونه، کاکوتی، نعناع و… اشاره کرد. استفاده از گیاهان دارویی به صورت سنتی در روستا رایج است. زنان و دختران روستا با جمع آوری گیاهان دارویی مختلف اقدام به پخت این گیاهان می‌نمایند که در روستا به آن تره می‌گویند برخی دیگر از گیاهان دارویی با آب جوش دم کرده و مصرف می‌کنند که بابونه از این جمله‌است. استفاده دیگر از گیاهان دارویی پختن «کته» است که نباید با کته‌ای در جاهای دیگر ایران در معنای برنج آب پز به کار می‌رود اشتباه گرفت. استفاده تجاری از گیاهان دارویی چندان رایج نیست. اما در زمان گذشته جوانان با جمع آوری و فروش سومورخان گولو مشغول می‌شدند و در زمان‌های اخیر برخی از افراد به صورت منفرد و به صورت نا منظم (بدون اینکه کار هر ساله شان باشد) اقدام به جمع آوری و فروش برخی از گیاهان دارویی می‌کنند.

آبشارهای شوله لر دره سی

آبشارهای شوله لر دره سی

قوزلو دارای چندین درخت کهنسال و دیرزیست گردو، مخصوصا در اطراف چشمه شوربولاغ Şor Bulağ می­باشد. بنا بر اعتقاد برخی از اهالی، عمر یکی از درختان گردو معرف به فندق به چندین نسل می‌رسد به طوریکه پدربزرگان پدربزرگشان آن را در همان اندازه به یاد داشته‌اند. عمر این درخت گردو را می‌توان بین ۲۰۰ تا ۵۰۰ سال تخمین زد. به علت قطر زیاد درخت و همچنین پوسیدگی قسمتی از تنه آن سوراخی غار مانند در داخل آن ایجاد شده‌است که محلی برای قائم شدن و بازی کردن کودکان کنجکاو و بازیگوش روستا است. این درختان کهنسال با قطر زیاد و ارتفاع زیاد از فاصله‌های دور قابل مشاهده‌است. زیبایی‌های این درختان به عنوان یکی از جاذبه‌های گردشگری روستای قوزلو می‌باشند.

چشمه شور بولاغ در قسمت شمال شرق روستا واقع شده‌است. محلی که شوربولاغ در آن واقع است در واقع باتلاقی است متشکل از چندین چشمه که از چندین نقطه آن می‌جوشند. تا قبل از خشکسالی‌های دهه گذشته چشمه‌های شوربولاغ بسیار پرآب و محدوده باتلاقی وسیع تر بود اما بعد از وقوع خشکسالی‌های اخیر و با کاسته شدن از میزان آبدهی چشمه‌های شوربولاغ از میزان زمین باتلاقی کاسته شده‌است و سه چشمه اصلی در آن باقی مانده‌اند. در سال‌های پرباران تعداد چشمه‌ها به شدت افزایش می­یابد و بر وسعت باتلاق افزوده می‌شود. قبل از لوله کشی آب به داخل منازل روستا (قبل از ۱۳۸۸ که شیرهای آب به صورت برداشت مشترک بین چند خانوار بود) از آب یکی از چشمه‌های برای شستن البسه و ظروف استفاده می‌شدن. برای این امر آب آن به یک محل خاص هدایت شده و با استفاده از لوله و یا تکه‌های ایرانیت با ارتفاع حدود ۳۰ تا ۴۰ سانتی متر ارتفاع از سطح زمین قرار داده می‌شد تا برای شستشو و برداشتن آب قابل استفاده باشد. چشمه دومی در واقع چاله‌است به عمق دو متر که روی و اطراف آن با سنگ مرتب شده‌است. ساخت این چشمه را به آلیشان ابراهیمی نسبت می‌دهند.

از آب این چشمه نیز برای شستن البسه و ظروف و همچنین برداشت به وسیله دبه استفاده می‌شود. آب چشمه سومی به صورت استخر کوچک روباز برای آبیاری دام‌های روستا و به خصوص دام‌های محله آشاغا باش استفاده می‌شود. علاوه بر مصارف فوق آب این چشمه‌های برای آبیاری سه باغ زیردست آن که به شام معروف هستند استفاده می‌شود. به این ترتیب که آب چشمه‌ها در دو استخر جداگانه که توسط صاحبان باغات احداث شده جمع آوری می‌شود و برای آبیاری درختان باغ و یا سبزیجات کاشته شده و… استفاده می‌شود. به علت اهمیت حیاتی این محل برای اهالی روستا، همه طایفه‌های روستا در این محل مالکیت دارند و محل به صورت زمین‌های چند مترمربعی بین طایفه‌های روستا تقسیم شده‌است.



تبلیغات متنی